Boek: The Ultimate Gastric Sleeve Success (dr Duc C. Vuong)

Het is een Amerikaans boek, door een bariatrische chirurg geschreven voor patiënten, en ik heb er gemengde gevoelens over. De toon is goedwillend maar erg patroniserend en met zijn denkbeelden over voedsel ben ik het niet altijd eens. Daarvoor lees ik ook liever iets van een voedingsdeskundige :).

Maar er staan wel een aantal hele nuttige dingen in. Het hoofdstuk over de technische aspecten van de sleeve operatie vond ik goed en erg informatief. Waar ze snijden, welke effecten het heeft, welke keuzes hij maakt en waarom – het is allemaal goed beschreven en duidelijk geïllustreerd. Verder zegt hij zinnige dingen over de textuur van je voedsel. Je maag is in het begin heel klein en dun. Zeker net na de operatie, dan is het één grote wond en de zwelling gaat maar heel langzaam weg, dus je maag is wekenlang zo breed als een dik rietje in plaats van zo breed als een banaan. Hij zegt dat je de consistentie (textuur) van de voedsel als een schaal moet zien, waarbij je langzaam opschuift van helder vloeibaar naar dik vloeibaar, naar vast maar valt makkelijk uit elkaar, naar vast maar moet je goed kauwen. Bij dat laatste zitten ook dingen als draadjesvlees, dat als je niet superkleine hapjes neemt makkelijk in een klont verandert tijdens het kauwen en dan dus ook makkelijk vast komt te zitten in de maag. Als je merkt dat dingen niet goed vallen moet je eigenlijk weer een weekje teruggaan op de schaal, en dan nog weer eens proberen. Vis is vaak goed om als eerste vaste voedsel te proberen, dat valt makkelijk uit elkaar in kleine stukjes.

Verder staan er drie goede quotes in, die ik mezelf af en toe weer eens voor moet houden. De eerste is “it is natural to be hungry, it is unnatural to be full”. De natuur heeft ons niet gemaakt om on altijd vol te voelen, maar daar lijken we wel naar te streven. Mij doet dat ook denken aan toen ik stopte met roken. Ik mis het roken nu niet meer, maar ik mis soms wel het gevoel van rook inhaleren en de rush van de nicotine. Daarom hielpen patches me ook niet, die hielpen in deze analogie wel tegen de honger maar gaven me niet het gevoel dat ik wilde (vol zitten). Ik eet ter voorbereiding nu al 6 kleine porties per dag en moet stoppen voor ik voel dat ik vol zit. Daarna heb ik geen honger meer, maar ik heb niet het gevoel dat ik lekker vind, als grote-portie eter. Door dit boek ben ik me gaan realiseren dat ik ook straks niet moet eten tot ik vol zit, dat ik moet ‘afkicken’ van dat gevoel. Stiekem bleek ik een beetje te hopen dat ik gewoon eerder het gevoel kreeg dat ik vol zat maar ik moet nog steeds leren herkennen wanneer ik genoeg gehad heb, wanneer ik voldaan ben.

De tweede is: “you are the average of your five closest relations”. Als je kijkt naar de 5 mensen waar je het meeste mee optrekt en het dichtste bij staat, zie je vaak dat die veel dingen gemeen hebben met je. Ik ben het met de quote niet helemaal eens, of misschien ben ik zo eigenwijs dat ik de uitzondering op de regel ben, maar wat ik daaruit haal is dat je meer om moet gaan met mensen die dingen doen die jij ook wil doen. Gaan sporten is makkelijker als je niet alleen vrienden hebt die niets aan sport doen, als je minder tijd achter de computer door wilt brengen moet je meer mensen zoeken die andere dingen doen.

En last but not least de derde quote: “Am I really making my live the one I want to live?”. Wacht niet tot dingen gaan veranderen, tot volgende week of tot volgend jaar, tot andere mensen dingen doen/zien/zeggen. Vandaag komt nooit meer terug, als je deze dag niet goed gebruikt heb je eigenlijk iets kostbaars verkwanseld. Doe! Ga!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>